En gij zult vinden!

Mijn dochtertje van zeven had een mooi zelfgeknutseld hartje gekregen van haar buurmeisje en beste vriendin. Hand in hand kwamen ze aanhuppelen na een atletiekles in de gymzaal. En haar snoetje verbleekte toen ze besefte dat ze het hartje in de kleedkamer had laten liggen. Eigenlijk wilde ze meteen terug, en ik verzekerde haar dat ik het morgenochtend direct ging halen.

De volgende dag nam ik met een kus afscheid van haar in de klas. ‘Mam’, zei ze, terwijl ze me indringend in de ogen keek, ‘Jij gaat nu even naar de gymzaal om het hartje te vinden, he! Niet zoeken, vinden!’

Geef jij jezelf de opdracht te zoeken, of de opdracht om te vinden?

Het gaat hier om de macht der taal. We bouwen zo vaak een achterdeurtje, een ontsnappingsroute in onze opdrachten aan ons brein. Een voorproefje op mislukking, een buffertje tegen teleurstelling. Terwijl op je zelf vertrouwen een zekere route naar succes is!

Hoe vaak zeg je niet dat je iets gaat proberen, in plaats van dat je iets gewoon gaat doen? Wat denk je dat krachtiger werkt, actie uitlokt: ‘Ik ga proberen om een eigen bedrijf te beginnen’ of ‘Ik start een eigen bedrijf’?

En voel eens het verschil als je zegt dat je iets ‘nog niet zo makkelijk’ vindt, in plaats van dat je iets ‘moeilijk’ vindt. Het eerste is als een bruggetje naar het aanleren van de vaardigheid, bij het tweede zet je er een grote berg tussen.

Sommige mensen zijn hun leven lang op zoek. Anderen vinden. Sommigen proberen, anderen doen. Sommigen vinden alles te moeilijk, anderen geloven dat het makkelijker wordt.

Ik vond een prachtig roze hartje met ‘Sophie’ erop in de kleedkamer van de gymzaal. Houd op met zoeken en gij zult vinden!